Η Ελληνίδα που κατέκτησε τις 7 κορυφές του κόσμου

H Χριστίνα περιγράφει πώςκατάφερε να γίνει η πρώτη Ελληνίδα που πατάειτις επτά υψηλότερες κορυφές του κόσμου.

 

Της Μαρίας Ακριβού

Συνεχώς παραπονιόµαστε ότι είµαστε εγκλωβισµένοι και ότι ο χρόνος που έχουµε στη διάθεσή µας δεν είναι αρκετός για να µπορέσουµε να κάνουµε πραγµατικότητα τα όνειρά µας. Ότι αν είχαµε λιγότερες επαγγελµατικές και οικογενειακές υποχρεώσεις θα διαχειριζόµασταν διαφορετικά το 24ωρο και θα πετυχαίναµε περισσότερους, µικρούς και µεγάλους στόχους, που θα µας χάριζαν την ευτυχία. Μήπως, όµως, αυτό είναι δικαιολογία επειδή φοβόµαστε να βγούµε από τη ζώνη ασφαλείας µας, θέτοντας οι ίδιοι εµπόδια στον εαυτό µας; Γιατί κάποιοι πετυχαίνουν και ξεχωρίζουν; Από πού αντλούν δύναµη και τι είναι αυτό που τους κινητοποιεί και οδηγεί στην υπέρβαση;

Γνώρισα τη Χριστίνα Φλαµπούρη, µια δραστήρια γυναίκα, µε φιλοδοξίες, όνειρα και πάθος για νέες εµπειρίες, ένα πρωινό Σαββάτου τον Φεβρουάριο! Στα 31 της χρόνια, δίχως να είναι επαγγελµατίας αθλήτρια ή ορειβάτισσα, κατάφερε αυτό που για τους περισσότερους φαντάζει ακατόρθωτο. Να γίνει η πρώτη Ελληνίδα που σκαρφάλωσε στην ψηλότερη κορυφή της Ανταρκτικής, ολοκληρώνοντας το «7 Summits», το υπέρτατο ορειβατικό project. Πρόκειται για την ανάβαση στην υψηλότερη κορυφή κάθε ηπείρου, ένα επίτευγµα το οποίο έχουν καταφέρει περίπου 400 άνθρωποι στον κόσµο, εκ των οποίων 71 γυναίκες- καµία Ελληνίδα µέχρι σήµερα.

 

Ωστόσο, το πιο εντυπωσιακό ήταν ότι η Χριστίνα δεν χρειάστηκε να αφήσει την εργασία της για να κυνηγήσει το όνειρό της, αλλά ότι επέλεξε να εντάξει στην καθηµερινότητά της την ορειβασία. Το «µικρόβιο» µπήκε όταν ο ξάδερφός της την προσκάλεσε να συµµετάσχει σε µια αναρριχητική δραστηριότητα που είχε διοργανώσει µε φίλους. Η πρώτη επαφή µε την ορειβασία θα έλεγε κανείς πως ήταν απογοητευτική, αφού η Χριστίνα ήταν η µοναδική που δεν κατάφερε να φέρει εις πέρας την αποστολή. «Ένας κόµπος δεν µε άφηνε να πετύχω τον στόχο µου. Απογοητεύτηκα, τα παράτησα και αποφάσισα να µην ξανασχοληθώ µε την ορειβασία. Όµως, την ίδια στιγµή πείσµωσα. Είπα ‘‘δεν γίνεται 30 άτοµα να τα κατάφεραν και να µην µπορώ εγώ’’» αναφέρει.

Γνωρίζοντας τι σηµαίνει σκληρός ανταγωνισµός στο επιχειρείν, είδε την ορειβασία ως µέσο που θα την προπονούσε σε επίπεδο πρωταθλητισµού για τις προκλήσεις του εργασιακού στίβου. Το κοινό σηµείο ήταν η ολοκλήρωση διαδικασιών που «ξεκλειδώνουν» την «πίστα».

«Για εμένα το βουνό είναι τρόπος ζωής. Ήθελα α βάλω έναν υψηλό στόχο για να ξεπεράσω τους φόβους μου».

«Είδα την ορειβασία σαν ένα επιχειρηµατικό project»

Τα τελευταία δέκα χρόνια εργάζεται στην εταιρεία Παπαστράτος, από τη θέση της Remote Sales Manager, σε µια ελληνική πολυεθνική µε ανοιχτούς ορίζοντες, στην κορυφή της οποίας βρίσκονται ο εργαζόµενος και οι ανάγκες του. Αυτό της επέτρεψε να βρει ευήκοα ώτα όταν αποφάσισε να µιλήσει για το project που ονοµάζεται «επτά κορυφές» και τριβέλιζε το µυαλό της. Δίχως να παρατήσει τη δουλειά της, αποφάσισε τις ηµέρες της αδείας της να τις αξιοποιεί γι’ αυτό τον σκοπό. Τις µεγαλύτερες δυσκολίες τις αντιµετώπιζε στην καθηµερινότητα της, όταν έπρεπε να συνδυάζει προπονήσεις και εργασία, να είναι παρούσα στην οικογένεια, στη σχέση της, αλλά και στους φίλους της. Το εικοσιτετράωρο δεν της έφτανε.

«Για εµένα το βουνό είναι τρόπος ζωής. Ήθελα να βάλω έναν υψηλό στόχο. Ξεκίνησα ψάχνοντας στο Διαδίκτυο για το τι διαφορετικό θα µπορούσα να κάνω. Δεν σου κρύβω ότι µέχρι τότε ήξερα µόνο τον Όλυµπο και το Έβερεστ. Μέχρι που έπεσα πάνω στο 7 Summits και στην ιδέα του να σκαρφαλώσω τις επτά κορυφές του κόσµου» λέει η Χριστίνα.

Αµέσως κατέστη σαφές ότι για την ολοκλήρωση του project απαιτούνταν συγκεκριµένα βήµατα. Όπως και στις επιχειρήσεις, έτσι και στην ορειβασία χρειάζεται σωστό project management. Υπάρχουν µια οµάδα που πρέπει να στηθεί, ένα υψηλό κόστος το οποίο καλείσαι να διαχειριστείς µε σύνεση, αλλά και η οργάνωση µιας αποστολής που περιλαµβάνει αρκετά στάδια: από τη µεταφορά και τη διαµονή των ορειβατών, µέχρι το πού θα στηθούν οι σκηνές.

Ενδεικτικό είναι πως µόνο για την αποστολή της κατάκτησης της κορυφής του Έβερεστ το κόστος ξεπερνούσε τις 90.000 ευρώ. Οι χορηγοί κάλυπταν σηµαντικό µέρος του ποσού, αλλά για να γίνει πράξη το ταξίδι ήταν οι φίλοι και οι συγγενείς της Χριστίνας που ανέλαβαν να παράσχουν οικονοµική βοήθεια. Ακόµη, όµως, και για την προσέλκυση χορηγιών ο αγώνας που απαιτήθηκε ήταν µεγάλος. Βλέπετε, το νεαρό της ηλικίας, το γεγονός ότι δεν επρόκειτο για επαγγελµατία αθλήτρια, αλλά και το ότι ήταν γυναίκα, συνιστούσαν ανασταλτικούς παράγοντες για να κερδίσει την εµπιστοσύνη των εταιρειών. «Το ότι είµαι γυναίκα µε έκανε να αισθάνοµαι άβολα όταν προσπαθούσα να βρω χορηγούς και να εξηγήσω στις εταιρείες αυτό που θέλω να κάνω. Δεν πίστευαν σε µένα. Υπήρχαν πολλά στερεότυπα που στην αρχή µε έκαναν να προσαρµόζω τη συµπεριφορά µου. Ωστόσο κατάλαβα ότι έπρεπε να είµαι ο εαυτός µου και ότι αυτά που µετρούν είναι η ενέργεια που δαπανάς, καθώς και το πόσο αφοσιωµένος είσαι σε αυτό που κάνεις» λέει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως, τελικά, το «οικονοµικό βουνό» ήταν πιο ψηλό και πιο δύσκολο από το βουνό που θα σκαρφάλωνε.

Ξεκίνησε από την ψηλότερη κορυφή της Ευρώπης, το Ελµπρούς (5.642 µ.), στη Ρωσία. Συνέχισε στην ψηλότερη κορυφή της Αφρικής, το Κιλιµάντζαρο (5.895 µ.), στην Τανζανία, την υψηλότερη της Βόρειας Αµερικής, το Ντενάλι (6.194 µ.), στην Αλάσκα, την ψηλότερη κορυφή της Ωκεανίας, το Πυραµίδα Κάρστενς (4.884 µ.) στην Παπούα και την ψηλότερη της Νοτίου Αµερικής, την Ακονκάγκουα (6.962 µ.), στην Αργεντινή. Τον Μάιο του 2019 έγινε η πρώτη Ελληνίδα που πάτησε στην υψηλότερη κορυφή του κόσµου, το Έβερεστ (8.848 µ.), ενώ στις 18 Δεκεµβρίου 2019 ξεκίνησε την αποστολή στην Ανταρκτική, η οποία πραγµατοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Ελληνικής Οµοσπονδίας Ορειβασίας και Αναρρίχησης (ΕΟΟΑ). «Σίγουρα δεν είµαι η καλύτερη ορειβάτισσα. Τα κατάφερα γιατί, εκτός από τυχερή, είµαι ως άνθρωπος πεισµατάρα και είχα ένα ισχυρό background στο marketing, που µε βοήθησε να επιτύχω τον στόχο µου».

Όταν έφτασε στην κορυφή του κόσµου, τα συναισθήµατα που ένιωσε ήταν ανάµεικτα. Εκατοντάδες εικόνες από παράξενα µέρη, συµβουλές ανθρώπων που πίστεψαν σε εκείνη, αλλά και λόγια ανθρώπων που την αποθάρρυναν, εµπειρίες ζωής και σκέψεις που έκανε καθ’ όλη τη διάρκεια του προσωπικού της ταξιδιού, πέρασαν φευγαλέα από το µυαλό της. «Από τη µια ήθελα να κλάψω και από την άλλη να ουρλιάξω από χαρά. Ξαφνικά όλη η ορειβατική ιστορία πέρασε µπροστά µου και όταν συνειδητοποίησα ότι φτάνω στην κορυφή του κόσµου τα συναισθήµατα ήταν πολύ έντονα. Βλέποντας τη θέα, αισθάνθηκα απίστευτα δυνατή, αλλά ταυτόχρονα και τόσο αδύναµη, αντιλαµβανόµενη την απεραντοσύνη του κόσµου».

Το στοίχηµα του work life balance

Το παράδειγµα της Χριστίνας είναι ικανό να εµπνεύσει χιλιάδες γυναίκες ανά τον κόσµο που δυσκολεύονται να επιτελέσουν ταυτόχρονα τους πολλούς και διαφορετικούς ρόλους µε τους οποίους είναι επιφορτισµένες. Η κατάκτηση του 7 Summits ισοδυναµεί µε την κατάκτηση του work life balance, γιατί, όπως επισηµαίνει και η Χριστίνα, η ισορροπία µεταξύ οικογενειακής και επαγγελµατικής ζωής δεν κρύβεται σε κάποια µαθηµατική εξίσωση, αλλά στο να είναι 100% αφοσιωµένος σε αυτό που κάνεις, τη στιγµή που το κάνεις.

Ρωτώντας τη Χριστίνα τι άλλαξε στην καθηµερινότητά της από όταν ασχολήθηκε εντατικά µε την ορειβασία, µου είπε ότι έπαψε να βλέπει τηλεόραση, ότι άρχισε να οργανώνει την ηµέρα της αποφεύγοντας συναντήσεις της τελευταίας στιγµής, ενώ όταν βρισκόταν µε φίλους άφηνε στην άκρη το κινητό και τα social media και ήταν 100% παρούσα. Το αποτέλεσµα ήταν να γίνει πιο παραγωγική, να αισθάνεται λιγότερη κούραση και να νιώθει ότι όσα κάνει έχουν κάποιο σκοπό.

Ως «πυξίδα» της είχε τα λόγια του Edmund Hillary, του ορειβάτη που πάτησε πρώτος την κορυφή του Έβερεστ και διέσχισε την Ανταρκτική. Αυτός έλεγε ότι δεν χρειάζεται να έχεις γεννηθεί µε κάποιο εξωπραγµατικό ταλέντο για να ξεχωρίσεις, αρκεί να είσαι ένας καθηµερινός άνθρωπος µε πάθος και υψηλούς στόχους για να τα καταφέρεις. Η Χριστίνα επιστρέφει τη θετική ενέργεια που έχει λάβει, κάνοντας οµιλίες σε σχολεία και εταιρείες, έτσι ώστε να εµπνεύσει ανθρώπους να κατακτήσουν τη δική τους προσωπική κορυφή.

*Η παρούσα συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του περιοδικού Fortune Greece